Mijn naam is Eve en als je mij zou vragen om mezelf in 3 woorden te omschrijven, zou ik zeggen: warm, moedig en gevoelsrijk. Het leven bracht me van kleinsaf verschillende beproevingen en het is mijn pad geworden om ze aan te gaan, telkens wanneer de tijd er rijp voor was. Ik geloof dat het confronteren en omarmen van onze uitdagingen ons als mens enorm doet groeien en verrijkt, hoe pijnlijk alles soms ook is. Misschien is het die boodschap die ik wil meegeven aan mensen die daaraan twijfelen. Hen zeggen dat het ok is om door te stormen van het leven te gaan. Dat er licht is aan het einde van de tunnel. Dat je er sterker uitkomt. Misschien is het dat wel, wat me drijft in mijn schrijfsels 🙂

We dragen gebeurtenissen mee

Ik geloof dat we als mens constant in verandering zijn en steeds (kunnen) blijven groeien, maar dat er tegelijkertijd ook zaken zijn die we een leven lang met ons meedragen en die voor een stuk bepalen wie we zijn. Als ik bedenk dat ik als baby in de buik van mijn moeder mee aan het sterfbed van mijn zusje zat, moet mij dat ongetwijfeld beïnvloed hebben. Toen mijn moeder stierf en ik 2,5 jaar oud was, heeft mij dat diep getraumatiseerd. Die gebeurtenis verhuisde naar mijn onbewuste tot ik sterk genoeg was om er weer naar te kijken (op mijn 24e), maar het is overduidelijk dat ze me enorm heeft bepaald. Niet in ‘goede’ of ‘slechte’ zin, maar gewoon als Eve. Als de persoon die Eve (geworden) is.

Toen ook in 2016 mijn enige broer overleed, werd ik opnieuw zwaar op de proef gesteld. Ik heb al mijn tijd genomen om te rouwen en te begrijpen wat ik uit die periode kon leren. Sommige lessen zijn nog vers, andere vragen een aantal keer voordat je ze helemaal door hebt… Het mooie is (en dat geloof ik echt), je kan zelf bepalen hoe je met de gebeurtenissen in je leven wil omgaan. Je kán leren om ze te onderzoeken, te begrijpen welk effect ze op je (gedrag) hebben en ze een plaats te geven. Ook al vraagt het jaaaaarrreeen de tijd. Het is alsof je leert om jezelf te bespelen als een viool. Je moet eerst en vooral de tonen kennen en daarna moet je regelmatig je snaren stemmen. Maar hoe beter je leert spelen, hoe mooier en krachtiger de sound wordt 🙂

Maar… we zijn meer dan ons ‘verhaal’

Daarnaast is het ook goed om te weten dat we ‘meer’ zijn dan ons verhaal, dan ons verleden. We komen op deze wereld als uniek persoon, en het is een eeuwige ontdekkingstocht om met onszelf in dit leven op pad te gaan. Ik leerde alvast dat reizen, schrijven en bewegen me heel blij maakten. Toen ik 12 was, schreef ik mijn eigen boek. Ik hield van turnen, fietsen en zwemmen, en vanaf mijn 24e begon ik alleen op reis te gaan. In 2013 trok ik een jaar lang alleen de wereld rond: een ervaring die toch heel veel met me heeft gedaan. Ik heb zoveel mooie plekken mogen ontdekken en parels van mensen mogen ontmoeten. En daarnaast leerde ik terugvallen op mezelf en vertrouwen op de wijsheid van het moment.

Werksgewijs vond ik nooit echt mijn plek. Ik had criminologie gestudeerd maar na heel wat pogingen binnen de hulpverlening en justitie, besloot ik om die sector achter mij te laten en ‘werk’ los te koppelen van diploma of idealisme. Ik vond een leuke job bij een kleine vzw, waar ik administratieve ondersteuning bied, maar ook met taal en schrijven bezig kan zijn. Mijn werkplek bevindt zich op 20 minuten wandelen van bij mij thuis en ik werk bewust deeltijds, om ook nog tijd over te hebben voor mijn passies. Uit interesse schoolde ik me doorheen de jaren bij in coaching, reiki en mindfulness. Ook sjamanisme en andere ‘native’ filosofieën hebben me steeds geboeid. Ik geloof erg in het versterken van onze band met de natuur en leef vanuit de idee dat elk wezen een draadje is in het grote levensweb. We zijn allemaal verbonden, ongeacht plaats en tijd. En allemaal hebben we onze eigen plek in het geheel, ons eigen pad en ons eigen ritme.

Dankbaarheid en een open hart

Ik hou enorm van (wat dacht je :)) vertoeven in de natuur, van staren naar zee, van nieuwe plekken ontdekken, van meezingen met Franse chansons, van ontroerd worden door meeslepende boeken of films, en van dansen op opzwepende beats. In de stilte vind ik mijn inspiratie en daarnaast trek ik met mijn partner Serge graag op avontuur: we heisen kayaks en fietsen op de camionnette en rijden naar waar onze neus ons brengen wil (meestal is er wel water in de buurt :))

Ik ben dankbaar voor wat het leven mij brengt (ja, voor álles) en voor de mensen die ik mag en mocht ontmoeten op mijn pad. Meer en meer besef ik dat elk moment magisch is en dat een open hart mij meer rijkdom brengt dan eender welk materialistisch verlangen. Ik probeer meer en meer los te laten wat er zal komen of wie ik moet zijn en omarm het leven hier en nu. Enfin, dat probeer ik althans 🙂 Heel benieuwd hoe alles zich verder zal ontvouwen. Tot ergens onderweg?